و بر گزيدن چيزى را . و گرفتن آنچه نزد كسى باشد . تنصى ( tanassi ) م . ع . تنصاه : گرفت موى پيشانى او را . و تنصت المراة : شانه كرد آن زن موى خود را . و تنصى به : متصل گرديد به آن . و تنصى بنى فلان : اى تزوج فى نواصيهم يعنى زن گرفت از اشراف بنى فلان . تنصيب ( tansib ) م . ع . پست گردانيدن . و برداشتن چيزى را و بر پاى كردن . و بدى آشكار كردن براى كسى . و بهره گردانيدن مر كسى را . و ستون ايستاده كردن . تنصير ( tansir ) م . ع . ترسا گردانيدن الحديث فابواه يهودانه و ينصرانه . تنصيص ( tansis ) م . ع . نصص غريمه تنصيصا : سخت گرفت بر غريم خود و مناقشه نمود . تنصيف ( tansif ) م . ع . سرخ شدن بعض غورهء خرما و سبز ماندن بعض ديگر آن . و خمار پوشانيدن دختر را . و دو نيم كردن چيزى را . و دو موى گرديدن سر يا ريش . تنصيف ( tansif ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مناصفه و دو نيمه كردن چيزى . تنصيل ( tansil ) م . ع . پيكان در نشاندن تير و پيكان از تير بيرون كشيدن . تنضاح ( tanz h ) م . ع . نضحت القربة نضحا و تنضاحا ( از باب فتح ) : تراويد آن مشك . و نضحت العين : اشك ريخت چشم . تنضال ( tanz l ) م . ع . ناضله مناضلة و نضالا و تنضالا : تير اندازى كردند با هم و نبرد نمودند در تير اندازى . و ناضل عنه : گفتگوى عذر پيش آورد و دفع كرد . تنضب ( tanzob ) ا . ع . درختى حجازى خارش خرد شبيه به خار عوسج كه از آن تير درست مىكنند . ا خ . دهى نزديك مكه . تنضبة ( tanzobat ) ا . ع . واحد تنضب يعنى يك درخت تنضب . تنضح ( tanazzoh ) م . ع . تنضحت العين : جوشيد آب چشم . و تنضح منه : دور گرديد از آن . تنضض ( tanazzoz ) م . ع . تنضضت منه حقى : تمام گرفتم حق خود را از وى . و تنضضت الحاجة : روائى حاجت خواستم . و تنضضت فلانا : بر انگيختن خواستم فلان را . تنضل ( tanazzol ) م . ع . بيرون آوردن . تنضى ( tanazzi ) م . ع . لاغر گردانيدن ستور را . تنضيب ( tanzib ) م . ع . فرو شدن آب به زمين . و كم شير گرديدن ناقه . و دير دوشيدن ناقه را . تنضيج ( tanzij ) م . ع . تا يك سال بچه ناآوردن ناقه . تنضيد ( tanzid ) م . ع . بر هم نهادن رخت ( شدد للمبالغة ) . تنضير ( tanzir ) م . ع . تازه روى گردانيدن . و بناز و نعمت پروردن . الحديث نضر الله امرء سمع مقالتى فوعاها اى نعمه اللّه . تنضيض ( tanziz ) م . ع . بسيار درم و دينار گرديدن . و بىآرام ساختن كسى را . تنطاف ( tant f ) م . ع . نطف نطفا و نطافة و نطافة و نطفانا و تنطافا . مر . نطف . تنطس ( tanattos ) م . ع . نيك پاكيزه شدن . و سخت احتياط كردن در طهارت و در كلام و طعام و جامه و در جميع امور . و نيكو دانستن . و باريك رفتن در دانش و جاسوسى كردن در خبر . تنطع ( tanato ' ) م . ع . تنطع فى الكلام : تعمق كرد در سخن و از مخرج ادا كرد آن را و ريزه كارى نمود در آن . و تنطع فى عمله : زيركى نمود در كار خود . و تنطع طعامه : به روى نطع گذاشت طعام خود را . تنطف ( tanattof ) م . ع . گوشواره در گوش نهادن . و آلوده شدن به عيب . و انتظار كردن خبر . و پرهيز نمودن از چيزى يق تنطف منه . تنطق ( tanattoq ) م . ع . كمر بر ميان بستن خود را . تنطق ( tanattoq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نطق و سخن‌ورى . و تنطق كردن : نطق كردن و سخنورى نمودن . تنطنط ( tanatnot ) م . ع . دور شدن . تنطيف ( tantif ) م . ع . نطف فلانا : متهم كرد فلان را و بعيب آلود آن را . و نطف المراة : گوشواره كرد در گوش آن زن . تنطيق ( tantiq ) م . ع . بستن كمربند بر ميان كسى . و تا نيمهء پشته و جز آن رسيدن آب . تنظار ( tanz r ) م . ع . نظره و اليه نظرا و منظرا و منظرة و نظرانا و تنظارا . مر . نظر . تنظر ( tanazzor ) م . ع . نگريستن در چيزى . و درنگ كردن . و مهلت دادن . و چشم داشتن به چيزى . تنظف ( tanazzof ) م . ع . پاكى نمودن بتكلف . و پاكى جستن . و پاكيزه شدن يق نظفه فتنظف ( للمطاوع ) . تنظم ( tanazzom ) م . ع . در كشيدن و راست گرديدن مرواريد در رشته . تنظير ( tanzir ) م . ع . بمهلت فروختن . تنظيف ( tanzif ) م . ع . پاك كردن يق